bez osłonek


bez osłonek
bez osłonek {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł. {{/stl_8}}{{stl_7}}'nie ukrywając niczego, wprost, szczerze; nie owijając w bawełnę, prosto z mostu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Minister bez osłonek mówił o zaniedbaniach w resorcie. Przedstawić sprawę bez osłonek. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • osłonka — Bez osłonek «szczerze, wprost; nazywając rzeczy po imieniu»: (...) bez osłonek pokazuje, jak daleko posunął się rozkład ustroju i jak wciąga on w bagno ludzi bardzo różnych. T. Drewnowski, Próba …   Słownik frazeologiczny

  • słowo — n III, Ms. słowowie; lm D. słów, N. słowowami (podn. słowowy) 1. «znak językowy nazywający jednostkowy przedmiot materialny lub klasę jednorodnych przedmiotów materialnych, treści psychiczne, czynności, stany, cechy, wyrażający relacje między… …   Słownik języka polskiego

  • mówić — ndk VIa, mówićwię, mówićwisz, mów, mówićwił, mówićwiony 1. «posługiwać się słowami dla komunikowania myśli i przeżyć; mieć zdolność mowy» Dziecko zaczyna mówić. Mówić komuś prawdę, brednie, bajki. Mówić wiersz. Mówić z kimś, komuś o ostatnich… …   Słownik języka polskiego

  • osłonka — ż III, CMs. osłonkance; lm D. osłonkanek 1. «to, co osłania, zakrywa, zabezpiecza, mała osłona» ◊ Mówić, opowiadać itp. bez osłonek «mówić, opowiadać itp. szczerze, wprost, nazywając rzeczy po imieniu» 2. spoż. «jelito bydlęce odpowiednio… …   Słownik języka polskiego

  • wprost — I {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} po linii prostej wyznaczonej przez poruszający się obiekt i cel jego ruchu; nie zbaczając z tej linii; prosto : {{/stl 7}}{{stl 10}}Idź, patrz wprost… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • słowo — 1. przestarz. Być (z kimś) po słowie «być (z kimś) zaręczonym»: – Żeni się pan? – Tak, po słowie jesteśmy. I. Newerly, Pamiątka. 2. Chwytać, łapać kogoś za słowa (słówka) «zwracać złośliwie uwagę na formę wypowiedzi, nie na jej treść, dopatrywać… …   Słownik frazeologiczny

  • nagość — ż V, DCMs. nagośćści, blm «bycie nagim, brak ubrania na ciele; nagie ciało, golizna» Wstydzić się, krępować się swej nagości. Ukazywać bez skrępowania swą nagość. przen. a) «brak właściwego pokrycia, przybrania, zapełnienia czymś (np. brak włosów …   Słownik języka polskiego

  • palić — ndk VIa, palićlę, palićlisz, pal, palićlił, palićlony 1. «rozniecać i podtrzymywać ogień w celu ogrzania wnętrza, gotowania, pieczenia itp.; ogrzewać, opalać» Palić ognisko. Palić w piecu, w kuchni, pod kuchnią, pod kotłami. Palić drzewem, węglem …   Słownik języka polskiego

  • wyłożyć — dk VIb, wyłożyćżę, wyłożyćżysz, wyłożyćłóż, wyłożyćżył, wyłożyćżony wykładać ndk I, wyłożyćam, wyłożyćasz, wyłożyćają, wyłożyćaj, wyłożyćał, wyłożyćany 1. «wydobyć coś skądś i ułożyć, umieścić gdzieś, zwykle na widocznym miejscu» Wyłożyć rzeczy z …   Słownik języka polskiego

  • ciąć — ndk Xc, tnę, tniesz, tnij, ciął, cięła, cięli, cięty 1. «dzielić jednolitą całość na części, oddzielać coś od jednolitej całości, np. ostrym narzędziem; krajać, ścinać, rozcinać, wycinać» Ciąć materiał nożyczkami. Ciąć bandaż w kawałki, na… …   Słownik języka polskiego